In het eerste weekend van september stond Rotterdam opnieuw in het teken van de Wereldhavendagen. Voor deze 49ste editie maakte ik – ondanks de reis vanuit Friesland – voor het eerst de tocht naar de Maasstad. Samen met Yanick begaf ik mij zaterdagochtend naar de Paul Nijgkade om aan boord te stappen voor een exclusieve excursie van Exxon Mobil.
De boottocht bracht ons naar de Tweede en Derde Petroleumhaven, gebieden die normaliter gesloten blijven voor publiek. Onderweg vertelde een specialist van Exxon Mobil boeiend over de verwerking van wereldwijd aangevoerde ruwe olie. Hoewel deze industrie niet overal bekend is, staat men er zelden bij stil hoeveel alledaagse producten van olie worden gemaakt. Van telefoonhoesjes tot kledingen van brandstof tot de isolatie van hoogspanningskabels: olie zit in nagenoeg alles verwerkt. Juist die achterkant van het proces vind ik fascinerend.
Voor mij voelde het varen door de Rotterdamse haven na ruim vijftig jaar nog steeds een beetje als thuiskomen; het gebied heeft altijd een speciaal plekje gehouden. De terugweg voerde ons bovendien door de Beatrixhaven, een voor mij nostalgisch stuk haven.
Na de vaartocht van bijna drie uur hebben we op de kade nog verschillende demonstraties bekeken. Met volgend jaar de vijftigste jubileumeditie in het vooruitzicht, belooft het evenement een bijzondere uitvoering te worden. Wat mij betreft smaakt dit zeker naar een herhaling.
